Vergilius wist het al... "Tempus fugit"...
Niet alleen is het alweer meer dan een maand geleden dat ik hier nog iets gepost heb - deels het gevolg van muzikale bezigheden de laatste weken, die sedert vorige zondag, na de apotheose van ons Zomerconcert, voor een maandje "on-hold" zijn gezet - maar ook deze post zelf getuigt ervan hoe de tijd, net als het water in een rivier, in dit geval De Seine, snel voorbij vliedt.
Geen idee wanneer dit beeld precies werd genomen... in 1887 misschien? In ieder geval, lang geleden en alleszins langer dan de tekening die ik maakte, want die is pas van oktober 2024, toen ik in Rouen verbleef.
Maar ook dàt lijkt, hoewel nog geen twee jaar, alweer een eeuwigheid geleden...
Deze foto is genomen vanaf de veerboot aan de overzijde van de brug en de tegenoverliggende oever, van het plekje waar ik mijn tekening maakte.
Met het rode pijltje heb ik de plaats aangegeven van waaruit ik de brug schetste die u hieronder kunt zien. Ook krijg je een beeld van de oever, waarop zich de oude stadskern bevindt, die ik u niet wou onthouden, maar die ik niet heb getekend, eenvoudigweg omdat ik onder de brug door enkel de overzijde kon zien. De oever waar vooral industrie gevestigd was... Ik heb ze natuurlijk wèl bezocht - in tegenstelling tot de oever die ik getekend heb - die prachtige oude stadskern van Rouen. Een aanrader, mocht u dit nog niet gedaan hebben.
Ik heb momenteel nog twee grafietschetsjes uit Rouen voor u in petto. Daarna begin ik een nieuwe reeks, met reisschetsen uit Italië van vorige zomer augustus. De maand waarin, volgens het Italiaans gezegde : "In agosto Roma è per i cani e gli Americani", Rome aan honden en Amerikanen wordt overgelaten, trokken mijn vriend en ik richting Piemonte, meer precies naar Cocconato en ontdekten de reden waarom Italianen dit gezegde hebben.
Maar eerst dus nog enkele tekeningen uit Rouen... Te beginnen met deze brug over de Seine :
.jpg)


