Rouen, 'Palais de justice' en 'Maison des Vieux Logis'

EEN DETAIL VAN BEIDE...

 IN MIJN REISSCHETSBOEK

grafiet

29/21 cm

Links, een detail uit het portaal van het "Maison des Vieux Logis" (Huis der Oude Logies) 

Het gebouw werd opgericht in 1898 door de gerenommeerde 19de-eeuwse meestertimmerman Ernest Vilette die het bouwde in opdracht van Charles Morel, een meubelmaker die gepassioneerd was door gotische en renaissancekunst. Het is één van de vijf vakwerkhuizen van Rouen die op de lijst van cultureel erfgoed staan en is gelegen aan het beroemde Place de la Rougemare (*) in het historische hart van Rouen. De beeldhouwers Boutron, Geoffroy en Frouard droegen bij aan de prachtige elementen die nu voor altijd deel uitmaken van de magnifieke gevel.

Rechts, een detail uit het schitterende 'Parlement de Normandie/Palais de Justice, een gerechtsgebouw uit de vroege renaissance (15de-16de eeuw).

Opgravingen brachten er in 1976 een Hebreeuws bouwwerk aan het licht, tot dusver het oudste joodse monument in Frankrijk. 

De voorgevel (1508-1526) is met veel gevoel voor nuance gedecoreerd; de versieringen weerspiegelen goed de artistieke opvattingen uit de rennaissance. Onderaan is de decoratie vrij sober, maar ze wordt met elke verdieping rijker om te eindigen in een woud frontalen, met her en der monumentale dakvensters. In het midden prijkt een torentje met gebroken hoeken...

(*) Het plein dankt zijn naam aan een bloedige veldslag in 949 tussen Richard I ,
hertog van Normandië, en de Franse koning Lodewijk IX (Lodewijk d'Outremer).
De huidige naam werd echter pas in de 13e eeuw gegeven,
toen de Place de la Rougemare deel ging uitmaken van de stadsmuren van Rouen.


Hier vind je alle tekeningen die ik in Normandië maakte.

In de Kathedraal van Rouen

MADONNA EN KIND

 MARIA OF MARIE ANTOINETTE? 

grafiet in my sketchbook
21/15 cm

Kanttekening :

"Nostra clemens, accipe vota" is een Latijnse inscriptie die "Aanvaard genadig onze geloften/gebeden" betekent.
Het staat gegraveerd op een stenen voetstuk in de Sainte Marguerite-kapel van de Kathedraal van Rouen, behorend bij het beeld van "de Maagd van de Gelofte" (Vierge du Voeu). Dit werk werd in 1775 gehouwen door Félix Lecomte,  ter vervanging van een eerder houten beeld dat sinds de 14e eeuw onder deze naam werd vereerd.

Een constant brandende kaars vóór het beeld, is een bekende traditie die teruggaat tot die tijd. Hiermee dankt de stad Rouen de Heilige Maagd Maria voor het beëindigen van de pest-epidemie van 1348, nadat er een noveen tot de Maagd was gehouden in de kathedraal. 

Volgens de traditie moet de kaars te allen tijde branden om Rouen te beschermen tegen deze plaag.

De traditie wil ook dat in Frankrijk, onder het Ancien Régime, de kunstenaar Lecomte het gezicht van de Maagd Maria naar het evenbeeld van de koningin beeldhouwde, in dit geval dus, Marie Antoinette...

En omdat ik het zo mooi vond, maakte ik er bovenstaande schets van in m'n reisdagboek.

Hier vind je alle tekeningen die ik in Normandië maakte.

Rouen, Emile Verhaeren en l' Église Saint - Maclou

EMILE EN HET KIEKEBOEKERELTJE VAN DE SAINT-MACLOU

grafietschets in mijn reisdagboek

29,7/21 cm

Emile Verhaeren  was één van de belangrijkste "Franstalige" Vlaamse auteurs en dichters uit de negentiende eeuw. Hij werd in 1855 geboren te Sint-Amands, een dorpje dat aan de tegenoverliggende Schelde-oever van mijn eigen geboortedorp ligt, en waar zich momenteel zijn stoffelijke resten in een praalgraf bevinden, na heel wat omzwervingen en enkele wederopgravingen ... 

Klik op de linken voor meer interessante weetjes over de schrijver en zijn werk.

Ik ontdekte zijn buste per toeval op weg naar de église Saint Ouan te Rouen, waarop ik - het mij toen nog onbekende feit - las, dat hij in 1916, na een lezing in Rouen, verongelukte toen hij huiswaarts kerend, op een rijdende trein wou springen. Geen al te prettig einde, voor een dichter zo ver van huis. Dus besloot ik om dit borstbeeld met me mee terug te nemen naar zijn geboortestreek, in de vorm van een schets.

Het ernaast staande detail behoort niet tot de kerk van Saint Ouan, zoals u misschien veronderstelde, maar tot die van Saint-Maclou, de kerk die ik later op de dag bezocht en waarvan de waterspuwer vooraan op de tekening mijn aandacht trok, omwille van het grappige kiekeboe-kereltje dat onder zijn romp verscholen zat.

27 oktober 2024 was dus een dag vol verrassende ontdekkingen...

Hier vind je alle tekeningen die ik in Normandië maakte.