To dream the impossible dream...

VALENTINE'S DAY IN GERMANY

♥  CONQUERED... ♥

21/15 cm
graphite in my 
travel diary

Here you can see all my drawings, made on location in Germany ...

The first days of spring in Germany 2025

 And it was only February 16 th

SNEEUW IN DE LUCHT, OOIEVAAR OP HET DAK

grafietstudie in mijn reisdagboek
geschetst op locatie te Estorf
15/21 cm

Side Note :

We arrived with snow on the 14th of February, yet we saw the Storks and the cranes return from the South that weekend and on the 17th ; the last day of our stay, spring arrived together with a flock of little birds which I guess were swallows, but I'm not sure about that, as they were in a very large group flying above the trees in the wood where we were walking, which made it hard to observe them because of the branches... and a summery warm spring sun blinding us.

It was a lovely experience though, I will not easy forget... And the most beautiful Valentine ever, organised by Mother Nature.

Onze toren...

kan niet breken
zonder te lachen of zonder te spreken.
Al wie zijn handen of zijn tanden laat zien,
krijgt van mij een lap of tien... "

Oud kinderliedje uit onze contreien ( In Nederland bestaat een soortgelijk liedje : "Deze vuist op deze vuist"). Het werd gezongen bij een spelletje "niet lachen", terwijl met de knuisten een toren werd gebouwd door de kinderen, die in een kring om beurten, met hun hand, de duim van hun voorganger omvatten... Wanneer het liedje uit was en de toren "klaar", werden vervolgens de handen op de rug gebracht en de lippen op elkaar geklemd. De uitdaging bestond erin, elkaar aan te kijken en zonder handen of tanden te laten zien, snoeten te trekken, tot er één van de deelnemers lachte of naar een ander wees. Dan was het spelletje voorbij en werden de "klappen" uitgedeeld. (Dit weliswaar figuurlijk, door de verliezer kenbaar te maken, hem/haar aan te wijzen en uit te lachen met het liedje "sliep hem mor uit veur nen alve kluit"... terwijl met de linker en rechter wijsvinger over elkaar werd gewreven en a.h.w. "een messenslijpersgebaar" werd gemaakt ;-]).

 INDRUKWEKKEND

viltstift in mijn schetsboek

42/15 cm

"Je weiter der Blick, desto freier das Herz" 

- Friedrich August Bretschneider -

(broodbakker/bouwheer en bezieler van deze toren, 

die hij opdroeg aan koning Friedrich August von Sachsen) 

Kanttekening :

En nu ter zake, over bovenstaande schets die ik ter plaatse maakte, terwijl mijn reisgezel de toren beklom. Gelukkig had ik dit keer een schetsboekje bij dat in de lengte open klapte zodat ik i.p.v. 21/15 cm in totaal over een lengte of liever hoogte van 42 cm tekenruimte kon beschikken. En dat was wel nodig voor deze toren.

De König Friedrich August Turm is de enige bewaard gebleven uitkijktoren van gietijzer in Europa en misschien wel de oudste toren gebouwd in ijzer filigreinwerk ter wereld (geopend op 18 mei 1854). De achthoekige toren is 28 m hoog, omvat een wenteltrap met 120 treden en staat bovenop de Löbauer Berg (een dode vulkaan met een hoogte van 447,9 m boven zeeniveau) van waaruit hij een panoramisch uitzicht biedt op de Zittau-heuvels en de regio Oberlausitz. Lees er hier meer over.

De "Hausberg" van het gelijknamige stadje Löbau (Lubijska hora [ˈlubʲijska ˈhɔʁa] Opper Sorbië) destrict (landkreis) Görlitz in zuidoost Saksen, de koosnaam waarmee deze vulkaan door de locals wordt aangeduid, is begroeid met een gemengd bergbos bestaande uit zomereik, haagbeuk en de kleinbladige winterlinde.

Hier kan je de complete reeks bekijken.

Zicht op Bautzen

HET OUDE STADSDEEL MET MIDDELEEUWS KARAKTER

BAUTZEN WITH CATHEDRAL ST. PETRI

grafietschets op locatie

 in mijn reisdagboek

15/21 cm

 

 

Bautzen is een gemeente en plaats in de Duitse deelstaat Saksen. Bautzen is de bestuurszetel van de gelijknamige Landkreis. De stad ligt aan de rivier de Spree. Die heeft hier een kort, diep dal.  Het oude stadsdeel heeft een middeleeuws karakter.

De stad telt 38.006 inwoners waaronder ong. 5% Sorben.

Dit is een West-Slavische bevolkingsgroep die Serbšćina als taal hebben, een groep van twee West-Slavische talen, het Oppersorbisch en het Nedersorbisch. Zij worden gesproken in de Lausitz (Łužica), een gebied in het oosten van Saksen (Sakska) en het zuidoosten van Brandenburg (Brambor), in Duitsland.

De Sorben rond de stad Bautzen (of Budyšin) spreken het Oppersorbisch. Hoewel, er nog nauwelijks in de stad zelf deze taal spreken, is ze wel demonstratief aanwezig, in straatnaamborden, op winkels en zelfs in sommige winkels op prijskaartjes en kassabonnen. De Duitse overheid heeft het Sorbisch officieel als minderheidstaal erkend en door het ondertekenen en ratificeren van het Europees Handvest voor regionale talen of talen van minderheden de verplichting op zich genomen het Sorbisch te beschermen en te ontwikkelen.

Omdat we op doortocht naar Tsjechië waren, bezocht ik enkel het middeleeuwse stadsgedeelte dat meteen mijn hart veroverde omwille van het mooie kerkhofje (waarvan hier mijn schets op locatie) en de pitoreske straatjes, maar had geen idee van de gruwelen die er zich tijdens en na WOII hebben afgespeeld. Daarover kan je meer lezen hier. 

Deze kwam ik te weten via opzoekingswerk nadat Sean Jeating erover berichtte op voorgaande post... Mijn dank hiervoor, Sean... 

Deze keerzijde van de medaille, bezorgde mij koude rillingen...

Bekijk hier de complete reeks.

Bautzen

ON THE WAY TO PRAGUE

NIKOLAI FRIEDHOF

felt tip pen

in my sketchbook

15/21 cm

Bautzen has, in my opinion, one of the most beautiful cemeteries I've ever seen...

Hier kan je de complete reeks bekijken.

 

Nox

WHEN NIGHTFALL ENFOLDS YOU...

Dedicated to my beloved mother Carolina, 

who passed away, on the 13th of july 

THE FUNERAL  

by Angelo Branduardi 

When nightfall enfolds you and quickens your heart
For you walk alone on the highway
If a polecat springs hissing her eyes raging amber
Then you must stand still and not fear her
For if you befriend her your sister she’ll be
And she of all beasts knows the river
Its secret unwindings and reason for flowing
And a safe road beside the dark water…

When nightfall enfolds you and quickens your heart
For you walk alone on the highway
If a grey wolf springs snarling his teeth bared in anger
Then you must stay calm and not fear him
For if you befriend him your brother he’ll be
And he of all beasts knows the old way
That climbs to the one pass that cuts through the mountain
And a warm cave where you may take shelter…

So follow the highway that leads to the lake
And you will discover a sweet spring
That bubbles and runs down the hillsides of childhood
And there lay your heart down forever...

Hier kan je de complete reeks bekijken.

Carolabrücke Dresden

WAAR IK DEZE LIJNTEKENING SCHETSTE EEN MAAND GELEDEN... 

SKYLINE VAN DRESDEN VANAF DE ELBEOEVER

 

Deze zomer bracht ons achtereenvolgens naar Dresden, Bautzen, Praag en hun omgeving.

Op weg voor een eerste dag in Dresden, hield ik halt in de buurt van de openluchtbioscoop op de Elbeoever even voorbij de Carolabrug.

Daar lagen nagenoeg alle markante gebouwen van de Stad aan mijn voeten. Wat een prachtig o(e)verzicht was dat! Hoe kon ik daaraan voorbij gaan zonder dit te registreren in mijn reisschetsboek, vroeg ik me af. Omdat we een erg vol programma hadden was mijn tijd hiervoor echter zeer beperkt.

Dan maar alles in één "trek" erop, besliste ik. En ziedaar het resultaat...

Deze morgen vernam ik dat de brug waarover we een maand geleden nog liepen, vannacht opeens was ingestort. "Het kan verkeren" zou Bredero zeggen.

Blijkbaar waren er renovatieplannen, weliswaar voorzien voor volgend jaar, wat me alleszins doet hopen voor de inwoners van Dresden, dat de herstellingen snel zullen doorgaan, want de winter komt eraan en ik las dat een deel van de stadsverwarming door deze ramp is uitgevallen.

Desondanks is de stad ontsnapt aan een nog ergere catastrofe. De brugdelen stortten rond 03.00 uur in, toen er niemand aanwezig was. Overdag is het er bijna altijd druk en zouden er veel slachtoffers zijn gevallen. Achttien minuten voor het ongeluk reed, volgens de lokale autoriteiten, nog de laatste tram over de brug...

Hier kan je de complete reeks bekijken.

Stenen bruidsbed in het Frerener woud

Großsteingrab in het Alt-Frerener woud

15/21 CM

GEAQUARELLEERD OP LOCATIE

IN MIJN REISSCHETSBOEK

Vééééél ouder dan welke abdij of klooster ook, zijn de dolmens, menhirs en andere megalitische bouwwerken, zoals o.a. dit Großsteingrab dat we in het Alt-Frerener woud (in Emsland - D) ontdekten en waarvan ik, omdat het ècht wel groot was, enkel een gedeelte aquarelleerde in mijn reisschetsboek.

Het is een ganggraf uit het neolithicum met Sprockhoff-Nr. 875. Dit hunebed werd gebouwd tussen 3500 en 2800 v.Chr. en wordt toegeschreven aan de trechterbekercultuur. Het ligt twee kilometer ten noordoosten van Freren, Landkreis Emsland in Nedersaksen, in het Frerener woud en maakt deel uit van de Straße der Megalithkultur.

Gefrot in de abdij

GEWEL(F)DIGE GEWELVEN

GESCHETST OP LOCATIE 

MET GRAFIET, IN MIJN REISDAGBOEK

15/21 CM

 

Ik ben dol op mystieke plekken. Hoe ouder hun geschiedenis, hoe meer ze me aanlokken. Wanneer er abdijen of kloosters te bezichtigen vallen, ben ik dan ook van de partij. 

Deze kloostergang schetste ik in Stift Börstel, weliswaar zonder borstel doch met grafietpotlood, om vervolgens in de Benediktinerinnen abtei, van St.- Scholastika te Dinklage (D),  de "pace" op het graf van de familie von Galen te frotteren.

Frotteren = oppoetsen, maar in dit geval was het een afdruk maken, door op het blaadje van mijn schetsboek hard over het in steen gebeitelde woord te wrijven met een grafietstift. Er kwam dus alweer niet echt een borstel aan te pas.

Toch vond ik het wel passend om de link te maken tussen het frotteren in de ene abdij en de naam "Börstel" van de andere. 

Ze lieten beide alleszins hun indruk na, op mij èn in mijn schetsboek...

Bonn(e) année trip

Een oude riedel opgefrist  ►   "Ode aan een "Dicke Baam"  ◄

- Linda unter der Linde -

Met het eindejaar ben ik eens de streek rond Bonn gaan verkennen. Ik weet niet hoe het zit met jullie, maar bij mij roept Kerst steeds beelden op van  smalle steegjes met lieflijk getooide geveltjes die je, onder het langs kuieren, leiden naar betoverende pleintjes met vakwerkhuisjes en eeuwenoude platanen of lindebomen. Zo'n dorpjes vind je nog in Duitsland.
Dààr wordt nog actie gevoerd wanneer één 500 jaar oude Lindeboom dreigt te verdwijnen om plaats te maken voor een verkeersknooppunt en meestal winnen deze actievoerders ook de strijd, heb ik ter plaatse kunnen vaststellen.
Hier verdwijnen zulke bomen in stilte. Ze zijn omgelegd voor er een haan naar kraait. En altijd wordt er wel een "aannemelijke" verklaring voor gegeven naderhand. "Hij was ziek", "hij was een gevaar voor de omgeving". Een boom die ziek is gaat zelf wel dood, die hoef je niet om te hakken. En een gevaar? Gevaar voor wie of wat? Hoeveel mensen sterven dagelijks door toedoen van een boom? Hoeveel huizen worden iedere dag bedolven onder een omgevallen boom? Neen, het zijn drogredenen. Als we de lijn zouden doortrekken mocht er geen enkele auto meer rijden.
Hoe schrijnend ... 500 jaar geschiedenis, die een mens met bouwplannen en een boomzaag binnen één dag zomaar kan laten verdwijnen. En het ergste is dat de meesten pas de impact ervan merken als het al te laat is ...

Met hele rijen werden ze hier bij ons de voorbije jaren omgehaald, zogenaamd om een fietsautostrade te "kunnen" aanleggen. En om ons "te beschermen" tegen overstromingen (dixit het sigmaplan). Roofbouw op onze natuur noem ik het, door steden die hun tentakels steeds verder uitspreiden.
Maar genoeg gezeurd.
Ik heb het geluk gehad een geredde 500 jaar oude Lindeboom te mogen aanschouwen aan wiens voet een pestkruisje stond. Deze boom heeft die nare ziekte nog beleefd en overleefd en zou ons duizenden verhalen kunnen vertellen over de tijd die sedertdien verstreken is. Daar ga ik bij dromen.
Ik zag prachtige eeuwenoude platanen die met hun gestel hele dorpspleintjes overhuifden.Er schitterden ontelbare regendruppeltjes aan hun twijgen en op de vruchtjes die als kerstballetjes in  naakte takken hingen. Niemand van de omwonenden die er ook maar aan dacht dat die boom wel eens op hun huis zou kunnen vallen. Een levende boom valt immers niet zomaar... Ook niemand die er kloeg over "te weinig licht" of over gevallen bladeren. Zij zijn integendeel, blij met zijn lommer op hete dagen, genieten van de rust onder zijn groene armen en van het gezang van vogeltjes die in de lente zijn kruin bewonen. Het stemt me melancholiek, als ik denk aan mijn eigen dorp en hoe de pleintjes hier vroeger "intiemer" en zoveel groener waren.

Zo'n dorpjes hoeven geen reuzen- kerstboom aan zijn geboortegrond te ontrukken of een plastic surrogaat om er hun kern mee op te smukken tijdens de kerstdagen. Ze hebben een levende kerstboom het hele jaar door. En je merkt aan de sfeer in die kleine dorpjes dat de mensen er - zonder kunstmatige ingrepen van bovenaf die toch niets meer uithalen - nog verbonden zijn met elkaar.

Maar genoeg "doorgeboomd" nu. We beginnen aan dit Nieuwe jaar met veel "égards" "un peux tards" met een nieuwe serie : 

" À la Bretonne" 

Violated graves in Mukařov (Cz)

... made me silent ... 

... gave me food for thought ...

and a watercolor in my sketchbook

29,7 / 21 cm

► Here ◄  is an overview of the complete series

Nabij Kassel : Fritzlar

met zijn schitterende vakwerkhuisjes op het marktplein

NA DE REGENBUI

grafietschets op locatie

en in mijn schetsboek

Met dank aan Björn Roose voor het gebruik van zijn referentiefoto's voor de afwerking.

► Nog een tekening van een vakwerkhuisje

Ruïne

AQUADUCT TE KASSEL

(Bergpark Wilhelmshöhe)

grafietschets getekend op locatie

in mijn schetsboek

Barok drakenbeest

VASTGELEGD TE KASSEL 

(Bergpark Wilhelmshöhe)

in mijn schetsboek

21/21 cm

Peperkoeken vakwerkhuisje

Het nieuwe jaar "binnen gesmokkeld" vanuit de Midden-Rijnstreek.
Smult u ook mee?

STROMBERG (D)

vastgelegd op locatie,

en in mijn schetsboek

Burchten en wijn aan de Rijn

Burcht Thurant en zijn wijngaard te Alken am Rhein

vastgelegd op locatie, in mijn schetsboek 

Net als goeie wijn, behoeft deze streek in Duitsland geen kransen. Ze ìs gewoon prachtig, zoals ze is. 't Was er eind december wel frisjes om te schetsen en bovendien liep het al tegen  de avond aan. Maar ongemakken krijg ik meestal pas in de gaten, wanneer ik gedaan heb met tekenen. Zo lang ik geconcentreerd bezig ben, merk ik - gek genoeg - van de wereld rondom mij, enkel dàtgene waarop ik gefocust ben en verder niets... 

Mistige jaarwende aan de Rijn

Aquarel op (Strathmore)papier

17,5/12,8 cm

Die Loreley

Aan de Rijn

en in mijn schetsboek

https://nl.wikipedia.org/wiki/Loreley

De romantische Rijn

(Klik op de tekeningen om ze beter te bekijken)

Kanttekening :

Mijn vriend en ik zijn het laatste gedeelte van de midwinterzonnewende gaan vieren aan de romantische Rijn onder het goedkeurend oog van de Lorelei die ons tot driemaal toe (gelukkig) zonder kleerscheuren, die machtige stroom over loodste...

Een beter eind van 2019 en een magischer begin van 2020 is nauwelijks denkbaar. Mijn jaar is dus alvast goed begonnen.

Bovenstaande inktschetsen maakte ik aan beide oevers van de Rijn met zijn stoere burchten, statige kastelen, uitgestrekte wijngaarden, charmante vakwerkhuisjes rond pittoreske dorpspleintjes en schilderachtige landschappen.  Teveel om allemaal vast te leggen, in de tijdspanne van 1 week. Dit is dus enkel een kleine greep uit de betoverende indrukken die ik er opdeed... 

Graag maak ik inmiddels van de gelegenheid gebruik om u een sprankelend en creatief 2020 te wensen, in goede gezondheid, met warme vriendschappen en vele fijne momenten. Ook hoop ik de vreugde die het tekenen mij geeft dit jaar opnieuw te mogen vermenigvuldigen door ze met u te delen via mijn schetsen op deze blog...

.

Op het dorpspleintje van Lügde

"DER LÜGDER ZIEGENBRUNNEN"

in mijn schetsboek

Met dank aan Björn Roose voor de foto's ter referentie.