Behind every great man ...

There 's a strong woman

29,7/21 cm

Graphite drawing in my sketchbook

"István Tisza" sculptural group near the Parliament (Budapest - Hungaria)

Sissi 's fountain ...

Erszébet Tér - Budapest

29,7/21 cm

Graphite drawing in my sketchbook

Mortal beings

At the graveyard of Budapest

Graphite drawing in my sketchbook

42/29,7 cm

The priests and the friars

approach me in dread,

because I still love you

my love, and you're dead.

I still will be your shelter,

through rain and through storm.

For with you in your cold grave

I cannot sleep warm.”

- excerpt from an Irish folksong -

The card players

Kertem Bar in Város Liget (citypark) - Budapest 2016

Graphite sketch in my sketchbook

29,7 / 21 cm

Note:

Last year the Olof Palme House in the Citypark of Budapest was a desolated and depressing place, irrespective of the beauty of the building. I remember my traveling companion and I regretting this, cause the architecture and the environment as well, surely had a potential for tourism. But guess what? 

This year, we discovered we weren't the only ones with this opinion ...

Some creative folks had planted a wooden bar decorated with old vinyl records in the garden in front of the building, surrounded by colorfull furniture and decoration, changing the place into an enchanting location, for anyone to enjoy some drinks and conversation amidst a laid-back atmosphere, in the evening illuminated by multicolored bulbs. I truly like entrepreneurs like that!

The sketch of the card players on top, I've made in this "Kertem Bar" one early august afternoon, this summer, sitting in the green, enjoying jazzy music in the background, sunshine on my shoulders and sipping a cool drink... 

Heaven couldn't offer any better ;-)

Moreover they sold beer from my homeplace there (notice "Hoegaarden" on the board)...

First page of my traveling diary

The climbing Viking at Saint Gelert (With the city of Budapest in the back)

felt tip pens in my sketchbook

29,7/21 cm

The decayed church near Budapest (detail)

Mystical mo(u)rning

quick sketch in my sketchbook

29,7 / 42 cm

So sad all beauty has to die ...

Passing by

A strange little village in Germany

watercolor pencils

in my sketchbook

29,07 / 42 cm

On the road

Towards Pullman city (Western stadt)

Graphite in my sketchbook

29,7 / 42 cm

Drawing in a moving car realy is a challenge ... ;-)

The next eight sketches I'll post, I made during my holidays on the road to and in Budapest (Hungary) ... Hope you 'll enjoy them. The sketch on top is made on the highway in Germany (in the "Donautall" while listening to the song "To the unknown man" from Vangelis) 

De bonte kraai

Corvus Cornix : Bonte kraai / Hooded crow

Watercolor pencils in my sketchbook

29,07 / 42 cm

Kanttekening

A special memory of Budapest...

The building in the background is a part of the St. Stephanus basilic drawn from the

Budapesti Történeti Múzeum where I had to do my utmost to catch this hooded crow on my paper.

It was an attraction itself for the tourists there, watching how this crow made a fool out of me by flying from here to there, with me following him.

But at the end he settled down on the wall, posing for the time needed to do my thing, offering me the nicest view in the background I could imagine ... 

De oude notelaar en de vier kraaien

Juglans Regia

The old walnut tree and the four crows in the morninglight

Schetsboektekening in grafiet

Het gebeurde eens dat een noot door een kraai tot op een hoge klokkentoren gedragen werd, en daar ontsnapte aan de dodelijke snavel doordat ze in een spleet in de muur viel. Ze bad de muur om haar toch bij te staan ter wille van de genade die God haar (de muur) betoond had met die o zo prachtige, wonderlijke, en schone klokken met zulke eervolle klanken. Want daar ze niet onder de groene twijgen van haar oude vader had mogen ontkiemen, om in de vette aarde onder zijn afvallende bladeren een rustplaats te vinden, daarom mocht de muur haar toch niet in de steek laten: toen ze zich namelijk in de rauwe snavel van de kraai bevond, had ze de belofte afgelegd dat ze haar leven in een klein gaatje zou beëindigen indien ze heelhuids aan die snavel zou ontkomen. 

Na deze woorden nam de muur, die door medelijden bewogen werd, haar graag op in de spleet waar ze gevallen was. En na korte tijd begon de noot zich te openen, ze stak haar wortels tussen de stenen en spleten, breidde zich uit en kwam met haar scheuten uit het gat tevoorschijn; en spoedig begon ze, eens dat haar twijgen over het gebouw gegroeid waren en haar kronkelwortels verdikt waren, de muur te ondermijnen en de oude stenen uit hun gewone plaats te verdrijven. Toen beweende de muur te laat en tevergeefs de oorzaak van haar schade, en spoedig daarna barstte ze, en met haar een groot deel van haar samenhang.

In deze fabel gebruikt Leonardo da Vinci, het beeld van de levenskracht van de noteboom, om op een veel voorkomende karaktertrek bij de mensen te wijzen die hem reeds in zijn tijd opgevallen was. Ook de oude Romeinen moeten de noteboom een uitzonderlijke boom gevonden hebben: juglans komt van Iovis glans, de eikel van Jupiter. 

Het was uiteindelijk Linneaus die bij de naamgeving: regia, "koninklijk" toevoegde... 

(Deels overgenomen ... De volledige publicatie kan u hier lezen)





They planted me,

a walnut-tree, 

by the road-side to amuse passing boys, 

as a mark for their well-aimed stones.

All my twigs and flourishing shoots are broken,

hit as I am by showers of pebbles.

It is no advantage for trees to be fruitful; 

I, indeed,bore fruit only for my own undoing.

(epigram by Antipater of Thessalonica)

Wachtend op Epifanie

De drie wijzen in Antwerpen

Ze zaten daar aan de ronde tafel,

in stilte bij een glaasje bier.

Ze wisten niet veel meer te vertellen,

en hadden ook niet echt plezier.

De 3 Wijzen uit het Oosten,

keken de wereld met trieste ogen aan.

Hun wijsheid kon niemand meer troosten,

zo leeg was de mens zijn bestaan.

Het leek wel of iedereen had was in de oren

en ogen met kleppen geblindeerd,

alle aandacht voor de werkelijkheid verloren

te lang het gouden kalf vereerd.

...

- Linda S. Leon -