In Normandië kom je haar overal tegen... Ik vond dit beeld van
Jeanne d' Arc in l' église Notre Dame de Bonport
QUILLEBEUF- SUR-SEINE
en schetste het met grafiet
in mijn reisdagboek
15/21 cm
Hieronder haar verhaal met een streepje muziek...
Now the flames they followed Joan of Arc,
As she came riding through the dark.
No moon to keep her armor bright.
No man to get her through this dark and smoky night.
She said, "I'm tired of the war,
I want the kind of work I had before.
A wedding dress or something white,
To wear upon my swollen appetite."
Lalala... [Chorus]
Well, I'm glad to hear you talk this way,
I've watched you riding every day.
And there's something in me that yearns to win,
such a cold and lonesome heroine
"And who are you?" she sternly spoke,
to the one beneath the smoke.
"Why, I'm fire", he replied
"and I love your solitude, I love your pride".
[Chorus]
"Well then fire, make your body cold,
I'm gonna give you mine to hold".
And saying this, she climbed inside
to be his one, to be his only bride.
And deep into his fiery heart,
he took the dust of Joan of Arc.
And high above all these wedding guests,
he hung the ashes of her lovely wedding dress.
[Chorus]
It was deep into his fiery heart,
he took the dust of Joan of Arc.
And then she clearly understood,
if he was fire oh, she must be wood.
I saw her wince, I saw her cry,
I saw the glory in her eye.
Myself, I long for love and light,
but must it come so cruel, must it be so bright?
[Chorus]
En haar geschiedenis in het kort...
Jeanne d'Arc werd in 1412 geboren in Domrémy (in de Franse regio Champagne); een eenvoudig boerenmeisje.
Ze hoorde stemmen van heiligen die haar opdroegen naar de koning van Frankrijk te gaan en hem te helpen zijn koninkrijk te heroveren. Wat ze deels volbracht in de slag om Orleans en Reims.
Toen ze vervolgens Parijs trachtte te heroveren op de Engelsen, werd ze gevangen genomen door de Bourgondiërs die haar verkochten aan de vijand. Karel VII die toen al tot koning van Frankrijk was gekroond en voor wie ze toch gevochten had, deed geen enkele moeite om haar vrij te kopen. Over dankbaarheid gesproken...
Ze stierf op negentienjarige leeftijd in 1431 te Rouen, waar de Engelsen haar uiteindelijk ter dood veroordeelden en op de brandstapel terechtstelden wegens ketterij, hekserij en overspel. Haar as werd in de Seine gestrooid.
Pas twintig jaar na haar dood, deed Karel VII een poging Jeanne te rehabiliteren. Met goedkeuring van de paus werd het proces nog eens overgedaan, al voedde dat ook de verdenking dat Karel VII vooral zijn eigen naam daarmee probeerde te zuiveren. Het zou immers niet goed zijn, als de koning door een ketter op de troon was geholpen.
Uiteindelijk werd ze in 1920 heilig verklaard, maar veel zal ze daar niet meer van gemerkt hebben, vrees ik.
