In de Kathedraal van Rouen

MADONNA EN KIND

 MARIA OF MARIE ANTOINETTE? 

grafiet in my sketchbook
21/15 cm

Kanttekening :

"Nostra clemens, accipe vota" is een Latijnse inscriptie die "Aanvaard genadig onze geloften/gebeden" betekent.
Het staat gegraveerd op een stenen voetstuk in de Sainte Marguerite-kapel van de Kathedraal van Rouen, behorend bij het beeld van "de Maagd van de Gelofte" (Vierge du Voeu). Dit werk werd in 1775 gehouwen door Félix Lecomte,  ter vervanging van een eerder houten beeld dat sinds de 14e eeuw onder deze naam werd vereerd.

Een constant brandende kaars vóór het beeld, is een bekende traditie die teruggaat tot die tijd. Hiermee dankt de stad Rouen de Heilige Maagd Maria voor het beëindigen van de pest-epidemie van 1348, nadat er een noveen tot de Maagd was gehouden in de kathedraal. 

Volgens de traditie moet de kaars te allen tijde branden om Rouen te beschermen tegen deze plaag.

De traditie wil ook dat in Frankrijk, onder het Ancien Régime, de kunstenaar Lecomte het gezicht van de Maagd Maria naar het evenbeeld van de koningin beeldhouwde, in dit geval dus, Marie Antoinette...

En omdat ik het zo mooi vond, maakte ik er bovenstaande schets van in m'n reisdagboek.

Hier vind je alle tekeningen die ik in Normandië maakte.

A new cat dropped by

MAG IK U VOORSTELLEN AAN

MAWIE

29/21 cm
grafiet in mijn schetsboek

Toen Nel, de poes (die mij dagelijks een bezoekje bracht en van wie je het verhaal hier kan lezen) in de zomer van het Coronajaar 2020 de genadespuit van haar baasje kreeg, was er plots een leegte in huis. Ach, wat miste ik dat lieve dier ...  Ze bracht gezelligheid op koude dagen en was

altijd bereid om voor mij te poseren, zoals deze reeks tekeningen laat zien. 

Maar wie schetst mijn verbazing toen nog geen jaar later een nieuw gezin in de wijk kwam wonen met drie katten waaronder eentje, voor wie zowat hetzelfde levensverhaal zich begon af te tekenen.

Mawie, een Britse korthaar, is een  witte kater met een stamboom, die het duidelijk niet kan vinden met zijn overige twee rasgenoten. Hij nadert enkel nog tot de voordeur waar zijn brokjes buiten staan, want binnen wil hij niet meer komen (of wie weet, wordt hij er soms door de andere katten verjaagd?) 

Iedere dag loopt hij verscheidene keren m'n deur langs voor een stukje kip, een aaitje wat aandacht. En wanneer het regenachtig of koud weer is, ligt ie voor de rest van de ochtend in de rieten zetel in mijn wasplaats te soezen.

Op de zonnige dagen slaapt hij liever in de tuin, bij voorkeur onder struiken of op de composthoop of gaat voor het keukenraam buiten in de zon zitten om naar binnen te staren, alsof hij een t.v.-serie bekijkt. Al is het een heuse raskat, hij gedraagt zich toch veeleer als een straatkat en ook hij is ondertussen gekend door de hele buurt, want Mawie is dan misschien niet erg "huiselijk" maar sociaal en aaibaar is hij wel. 

Hij zou best de reïncarnatie van Nell kunnen zijn mocht die optie bestaan.

Ook Mawie leerde al gauw hoe hij de hordeur kon openen die hem de toegang tot de wasplaats verspert. Toch zijn er kleine verschillen. 

Nel zat er niet mee om minutenlang voor me te poseren, maar om Mawie te tekenen moet ik echt momenten stelen waarop hij slaapt. Zodra hij merkt dat ik kom aanzetten met een schetsboek en potlood en 'm iets te doordringend aankijk, bolt hij het weer af.

Ook wat eten betreft, houdt hij er zijn eigen gewoonten op na.

Nel was niet kieskeurig en ging het op andere plaatsen soms werkelijk uit de pan jatten, om het vervolgens bij mij te brengen zodat ik het in stukjes zou snijden, maar daartoe verlaagt de adellijke Mawie zich natúúúúrlijk niet. 

Wèl leerde mijn zoon hem rondjes draaien om zijn kostje te "verdienen". Hij is namelijk verzot op kippenwit en lust enkel de fijnste stukjes vlees, en daar wil hij zeer bereidwillig wèl de gekste kunstjes voor aanleren... 

Misschien kan ik 'm met tijd en kip, ook leren poseren...?

Mja, katten ...

Onze toren...

kan niet breken
zonder te lachen of zonder te spreken.
Al wie zijn handen of zijn tanden laat zien,
krijgt van mij een lap of tien... "

Oud kinderliedje uit onze contreien ( In Nederland bestaat een soortgelijk liedje : "Deze vuist op deze vuist"). Het werd gezongen bij een spelletje "niet lachen", terwijl met de knuisten een toren werd gebouwd door de kinderen, die in een kring om beurten, met hun hand, de duim van hun voorganger omvatten... Wanneer het liedje uit was en de toren "klaar", werden vervolgens de handen op de rug gebracht en de lippen op elkaar geklemd. De uitdaging bestond erin, elkaar aan te kijken en zonder handen of tanden te laten zien, snoeten te trekken, tot er één van de deelnemers lachte of naar een ander wees. Dan was het spelletje voorbij en werden de "klappen" uitgedeeld. (Dit weliswaar figuurlijk, door de verliezer kenbaar te maken, hem/haar aan te wijzen en uit te lachen met het liedje "sliep hem mor uit veur nen alve kluit"... terwijl met de linker en rechter wijsvinger over elkaar werd gewreven en a.h.w. "een messenslijpersgebaar" werd gemaakt ;-]).

 INDRUKWEKKEND

viltstift in mijn schetsboek

42/15 cm

"Je weiter der Blick, desto freier das Herz" 

- Friedrich August Bretschneider -

(broodbakker/bouwheer en bezieler van deze toren, 

die hij opdroeg aan koning Friedrich August von Sachsen) 

Kanttekening :

En nu ter zake, over bovenstaande schets die ik ter plaatse maakte, terwijl mijn reisgezel de toren beklom. Gelukkig had ik dit keer een schetsboekje bij dat in de lengte open klapte zodat ik i.p.v. 21/15 cm in totaal over een lengte of liever hoogte van 42 cm tekenruimte kon beschikken. En dat was wel nodig voor deze toren.

De König Friedrich August Turm is de enige bewaard gebleven uitkijktoren van gietijzer in Europa en misschien wel de oudste toren gebouwd in ijzer filigreinwerk ter wereld (geopend op 18 mei 1854). De achthoekige toren is 28 m hoog, omvat een wenteltrap met 120 treden en staat bovenop de Löbauer Berg (een dode vulkaan met een hoogte van 447,9 m boven zeeniveau) van waaruit hij een panoramisch uitzicht biedt op de Zittau-heuvels en de regio Oberlausitz. Lees er hier meer over.

De "Hausberg" van het gelijknamige stadje Löbau (Lubijska hora [ˈlubʲijska ˈhɔʁa] Opper Sorbië) destrict (landkreis) Görlitz in zuidoost Saksen, de koosnaam waarmee deze vulkaan door de locals wordt aangeduid, is begroeid met een gemengd bergbos bestaande uit zomereik, haagbeuk en de kleinbladige winterlinde.

Hier kan je de complete reeks bekijken.

Mother of Pearl

"An important aspect in Popper's thinking is the notion that the truth can be lost.

Critical attitude does not mean that the truth is found."

Bron/source 

PARELMOE(DE)R

Acryl op pakpapier

bevestigd op hardboard

60/67cm

Ιθάκη -  Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1863-1933) -

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,να εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος,γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτήσυγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας, τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου. Να εύχεσαι να ’ναι μακρύς ο δρόμος.Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι που με τί ευχαρίστησι, με τί χαράθα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοϊδωμένους·να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κι έβενους, και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·σε πόλεις Αιγυπτιακές πολλές να πας,να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους. Πάντα στον νου σου να ’χεις την Ιθάκη. Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου.Καλύτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο, μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη. Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξίδι.Χωρίς αυτήν δεν θα ’βγαινες στον δρόμο.Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια. Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε. Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,ήδη θα το κατάλαβες οι Ιθάκες τί σημαίνουν.

Ithaka  


As you set out for Ithaka
hope your road is a long one,
full of adventure, full of discovery.
Laistrygonians, Cyclops,
angry Poseidon—don’t be afraid of them:
you’ll never find things like that on your way
as long as you keep your thoughts raised high,
as long as a rare excitement
stirs your spirit and your body.
Laistrygonians, Cyclops,
wild Poseidon—you won’t encounter them
unless you bring them along inside your soul,
unless your soul sets them up in front of you.


Hope your road is a long one.
May there be many summer mornings when,
with what pleasure, what joy,
you enter harbors you’re seeing for the first time;
may you stop at Phoenician trading stations
to buy fine things,
mother of pearl and coral, amber and ebony,
sensual perfume of every kind—
as many sensual perfumes as you can;
and may you visit many Egyptian cities
to learn and go on learning from their scholars.


Keep Ithaka always in your mind.
Arriving there is what you’re destined for.
But don’t hurry the journey at all.
Better if it lasts for years,
so you’re old by the time you reach the island,
wealthy with all you’ve gained on the way,
not expecting Ithaka to make you rich.


Ithaka gave you the marvelous journey.
Without her you wouldn't have set out.
She has nothing left to give you now.


And if you find her poor, Ithaka won’t have fooled you.
Wise as you will have become, so full of experience,
you’ll have understood by then what these Ithakas mean.

Konstantinos P. Kaváfis

Translated by Edmund Keeley and Philip Sherrard (1975)

Ithaka

Wanneer je je reis naar Ithaca aanvangt,
bid dan dat de weg lang mag zijn,
vol avontuur, rijk aan stof tot kennis.
Wees niet bang voor de Lestrygonen
en de Cyclopen en de toornige Poseidon.
Je zult volk van dat soort nooit tegenkomen zolang
je gedachten verheven blijven en
fier gevoel je lichaam en geest vervult.
Je zult de Lestrygonen nooit ontmoeten,
noch de Cyclopen en de grimmige Poseidon,
als je ze niet in je ziel met je meedraagt,
als je ziel ze niet voor je oproept.

Daarom, bid dat de weg lang mag zijn,
dat het vele zomerochtenden moge geven,
dat je zo vol vreugde, zo vol genot
nooit eerder geziene havens aandoen mag!
Blijf rondhangen op Phoenicische markten
en koop er vele schone zaken:
parelmoer en koralen, amber en ebbenhout
en zoetgeurende parfums van allerlei soort.
Koop zoveel zoetgeurende parfums als je kunt.
Bezoek massa's Egyptische steden,
om er te leren, te leren van hen die kennis bezitten.

Houd je geestesoog steeds vast op Ithaca gericht,
daar te komen is je uiteindelijke doel.
Maar haast je vooral niet,
je reis kan beter jaren en jaren duren.
Werp er desnoods pas het anker uit wanneer je al oud bent,
rijk aan alles wat je onderweg hebt verworven,
maar zonder nog iets van Ithaca te verwachten.

Ithaca schonk je die heerlijke reis,
maar nu heeft ze je niets meer te geven.

En al tref je er niets aan, dan heeft ze je toch niet bedrogen:
met alle wijsheid die je vergaard hebt, met zoveel ervaring,
begrijp je dan stellig wat Ithaca's zeggen willen.

Konstantinos P. Kaváfis

vertaald door Cornelis Buddingh

Bautzen

ON THE WAY TO PRAGUE

NIKOLAI FRIEDHOF

felt tip pen

in my sketchbook

15/21 cm

Bautzen has, in my opinion, one of the most beautiful cemeteries I've ever seen...

Hier kan je de complete reeks bekijken.

 

Nox

WHEN NIGHTFALL ENFOLDS YOU...

Dedicated to my beloved mother Carolina, 

who passed away, on the 13th of july 

THE FUNERAL  

by Angelo Branduardi 

When nightfall enfolds you and quickens your heart
For you walk alone on the highway
If a polecat springs hissing her eyes raging amber
Then you must stand still and not fear her
For if you befriend her your sister she’ll be
And she of all beasts knows the river
Its secret unwindings and reason for flowing
And a safe road beside the dark water…

When nightfall enfolds you and quickens your heart
For you walk alone on the highway
If a grey wolf springs snarling his teeth bared in anger
Then you must stay calm and not fear him
For if you befriend him your brother he’ll be
And he of all beasts knows the old way
That climbs to the one pass that cuts through the mountain
And a warm cave where you may take shelter…

So follow the highway that leads to the lake
And you will discover a sweet spring
That bubbles and runs down the hillsides of childhood
And there lay your heart down forever...

Hier kan je de complete reeks bekijken.

Carolabrücke Dresden

WAAR IK DEZE LIJNTEKENING SCHETSTE EEN MAAND GELEDEN... 

SKYLINE VAN DRESDEN VANAF DE ELBEOEVER

 

Deze zomer bracht ons achtereenvolgens naar Dresden, Bautzen, Praag en hun omgeving.

Op weg voor een eerste dag in Dresden, hield ik halt in de buurt van de openluchtbioscoop op de Elbeoever even voorbij de Carolabrug.

Daar lagen nagenoeg alle markante gebouwen van de Stad aan mijn voeten. Wat een prachtig o(e)verzicht was dat! Hoe kon ik daaraan voorbij gaan zonder dit te registreren in mijn reisschetsboek, vroeg ik me af. Omdat we een erg vol programma hadden was mijn tijd hiervoor echter zeer beperkt.

Dan maar alles in één "trek" erop, besliste ik. En ziedaar het resultaat...

Deze morgen vernam ik dat de brug waarover we een maand geleden nog liepen, vannacht opeens was ingestort. "Het kan verkeren" zou Bredero zeggen.

Blijkbaar waren er renovatieplannen, weliswaar voorzien voor volgend jaar, wat me alleszins doet hopen voor de inwoners van Dresden, dat de herstellingen snel zullen doorgaan, want de winter komt eraan en ik las dat een deel van de stadsverwarming door deze ramp is uitgevallen.

Desondanks is de stad ontsnapt aan een nog ergere catastrofe. De brugdelen stortten rond 03.00 uur in, toen er niemand aanwezig was. Overdag is het er bijna altijd druk en zouden er veel slachtoffers zijn gevallen. Achttien minuten voor het ongeluk reed, volgens de lokale autoriteiten, nog de laatste tram over de brug...

Hier kan je de complete reeks bekijken.

Stenen bruidsbed in het Frerener woud

Großsteingrab in het Alt-Frerener woud

15/21 CM

GEAQUARELLEERD OP LOCATIE

IN MIJN REISSCHETSBOEK

Vééééél ouder dan welke abdij of klooster ook, zijn de dolmens, menhirs en andere megalitische bouwwerken, zoals o.a. dit Großsteingrab dat we in het Alt-Frerener woud (in Emsland - D) ontdekten en waarvan ik, omdat het ècht wel groot was, enkel een gedeelte aquarelleerde in mijn reisschetsboek.

Het is een ganggraf uit het neolithicum met Sprockhoff-Nr. 875. Dit hunebed werd gebouwd tussen 3500 en 2800 v.Chr. en wordt toegeschreven aan de trechterbekercultuur. Het ligt twee kilometer ten noordoosten van Freren, Landkreis Emsland in Nedersaksen, in het Frerener woud en maakt deel uit van de Straße der Megalithkultur.

Gefrot in de abdij

GEWEL(F)DIGE GEWELVEN

GESCHETST OP LOCATIE 

MET GRAFIET, IN MIJN REISDAGBOEK

15/21 CM

 

Ik ben dol op mystieke plekken. Hoe ouder hun geschiedenis, hoe meer ze me aanlokken. Wanneer er abdijen of kloosters te bezichtigen vallen, ben ik dan ook van de partij. 

Deze kloostergang schetste ik in Stift Börstel, weliswaar zonder borstel doch met grafietpotlood, om vervolgens in de Benediktinerinnen abtei, van St.- Scholastika te Dinklage (D),  de "pace" op het graf van de familie von Galen te frotteren.

Frotteren = oppoetsen, maar in dit geval was het een afdruk maken, door op het blaadje van mijn schetsboek hard over het in steen gebeitelde woord te wrijven met een grafietstift. Er kwam dus alweer niet echt een borstel aan te pas.

Toch vond ik het wel passend om de link te maken tussen het frotteren in de ene abdij en de naam "Börstel" van de andere. 

Ze lieten beide alleszins hun indruk na, op mij èn in mijn schetsboek...

Carnaval

BIJ DE BUREN...

KERE WEEROM REUSKE REUSKE ...

In my village we celebrate carnival at Mid-Lent. And I can assure you, we know how to celebrate!

As Easter is early this year, our carnival is too : the first weekend of march, but not as early as Aalst and Moerzeke. They had their carnival last weekend, with the beginning of Lent. 

I went to see the Parade in Moerzeke on sunday, and made these fast watercolor and graphite sketches. I hope they give an impression of the atmosphere over there. The music? accompanying this event, I leave to your imagination ^^

The watercolor sketches are from the parade; the graphite sketches are from the people waiting for it...  In case you would wonder : when the parade arrived, it rained confetti and no longer water !

 

Bonn(e) année trip

Een oude riedel opgefrist  ►   "Ode aan een "Dicke Baam"  ◄

- Linda unter der Linde -

Met het eindejaar ben ik eens de streek rond Bonn gaan verkennen. Ik weet niet hoe het zit met jullie, maar bij mij roept Kerst steeds beelden op van  smalle steegjes met lieflijk getooide geveltjes die je, onder het langs kuieren, leiden naar betoverende pleintjes met vakwerkhuisjes en eeuwenoude platanen of lindebomen. Zo'n dorpjes vind je nog in Duitsland.
Dààr wordt nog actie gevoerd wanneer één 500 jaar oude Lindeboom dreigt te verdwijnen om plaats te maken voor een verkeersknooppunt en meestal winnen deze actievoerders ook de strijd, heb ik ter plaatse kunnen vaststellen.
Hier verdwijnen zulke bomen in stilte. Ze zijn omgelegd voor er een haan naar kraait. En altijd wordt er wel een "aannemelijke" verklaring voor gegeven naderhand. "Hij was ziek", "hij was een gevaar voor de omgeving". Een boom die ziek is gaat zelf wel dood, die hoef je niet om te hakken. En een gevaar? Gevaar voor wie of wat? Hoeveel mensen sterven dagelijks door toedoen van een boom? Hoeveel huizen worden iedere dag bedolven onder een omgevallen boom? Neen, het zijn drogredenen. Als we de lijn zouden doortrekken mocht er geen enkele auto meer rijden.
Hoe schrijnend ... 500 jaar geschiedenis, die een mens met bouwplannen en een boomzaag binnen één dag zomaar kan laten verdwijnen. En het ergste is dat de meesten pas de impact ervan merken als het al te laat is ...

Met hele rijen werden ze hier bij ons de voorbije jaren omgehaald, zogenaamd om een fietsautostrade te "kunnen" aanleggen. En om ons "te beschermen" tegen overstromingen (dixit het sigmaplan). Roofbouw op onze natuur noem ik het, door steden die hun tentakels steeds verder uitspreiden.
Maar genoeg gezeurd.
Ik heb het geluk gehad een geredde 500 jaar oude Lindeboom te mogen aanschouwen aan wiens voet een pestkruisje stond. Deze boom heeft die nare ziekte nog beleefd en overleefd en zou ons duizenden verhalen kunnen vertellen over de tijd die sedertdien verstreken is. Daar ga ik bij dromen.
Ik zag prachtige eeuwenoude platanen die met hun gestel hele dorpspleintjes overhuifden.Er schitterden ontelbare regendruppeltjes aan hun twijgen en op de vruchtjes die als kerstballetjes in  naakte takken hingen. Niemand van de omwonenden die er ook maar aan dacht dat die boom wel eens op hun huis zou kunnen vallen. Een levende boom valt immers niet zomaar... Ook niemand die er kloeg over "te weinig licht" of over gevallen bladeren. Zij zijn integendeel, blij met zijn lommer op hete dagen, genieten van de rust onder zijn groene armen en van het gezang van vogeltjes die in de lente zijn kruin bewonen. Het stemt me melancholiek, als ik denk aan mijn eigen dorp en hoe de pleintjes hier vroeger "intiemer" en zoveel groener waren.

Zo'n dorpjes hoeven geen reuzen- kerstboom aan zijn geboortegrond te ontrukken of een plastic surrogaat om er hun kern mee op te smukken tijdens de kerstdagen. Ze hebben een levende kerstboom het hele jaar door. En je merkt aan de sfeer in die kleine dorpjes dat de mensen er - zonder kunstmatige ingrepen van bovenaf die toch niets meer uithalen - nog verbonden zijn met elkaar.

Maar genoeg "doorgeboomd" nu. We beginnen aan dit Nieuwe jaar met veel "égards" "un peux tards" met een nieuwe serie : 

" À la Bretonne" 

Björk

IN HET DONKERE BOS

gewassen inkttekening

in mijn schetsboek

29,7/21 cm

The birch in the dark forest, drawn on location in Herentals  (Provincie Antwerpen) on 16 feb. 22

 

Fly like the birds

 OVER THE ROOFTOPS

washed ink drawing

in my sketchbook

29,7/21 cm

Phishing...?

FISH : n. pl. fish or fish .es

An animal that grows the fastest

between the time it's caught and the time the fisherman

describes it to his friends.

Some TINy Sardines

washed ink drawing

in my sketchbook

29,7/21 cm

 

Lila revisited ...

"THE MOST MORAL ACTIVITY OF ALL, IS THE CREATION OF SPACE FOR LIFE TO MOVE FORWARD"

-  Quote from "Lila, an inquiry into morals"  by Robert M. Pirsig -

SHOE - ING GUM

Watercolor and ink

in my sketchbook

29,7/21 cm

Citrus Limonum Risso

LEMON AID

Watercolor and ink

in my sketchbook

29,7/21 cm

 

Vorige zomer in Augustus (9)

"THE LINES ON HER FACE"

DEBRECEN 

sketched on location 

graphit in my sketchbook

29,7/21 cm