♥ ♥ ♥ La Saint Valentin en Normandy ♥ ♥ ♥

Februari 2026

 ... Een plaatsje om verliefd op te worden ...

29/21 cm

grafietschets in mijn reisdagboek

Ook dit jaar verbleven we even in Normandië. Namelijk tijdens het Valentijnweekeinde.

Daarom dacht ik bij mezelf ; laat ik meteen ook de schetsen die ik toen maakte, posten, dan is Normandië tot op heden afgerond. En ziezo hier zijn nog twee extra schetsen die de grens overstaken naar Vlaanderen in 2026.

We verbleven er in Mare Floreas en bezochten onder andere het lieflijke plaatsje; St. Adrien Belbeuf waar ik deze prachtige manoir in anglo-normandische stijl heb bewonderd en beslist de moeite van het schetsen waard vond.

► Hier ◄ zijn alle schetsen die ik voor u meebracht uit Normandië...

In de Kathedraal van Rouen

MADONNA EN KIND

 MARIA OF MARIE ANTOINETTE? 

grafiet in my sketchbook
21/15 cm

Kanttekening :

"Nostra clemens, accipe vota" is een Latijnse inscriptie die "Aanvaard genadig onze geloften/gebeden" betekent.
Het staat gegraveerd op een stenen voetstuk in de Sainte Marguerite-kapel van de Kathedraal van Rouen, behorend bij het beeld van "de Maagd van de Gelofte" (Vierge du Voeu). Dit werk werd in 1775 gehouwen door Félix Lecomte,  ter vervanging van een eerder houten beeld dat sinds de 14e eeuw onder deze naam werd vereerd.

Een constant brandende kaars vóór het beeld, is een bekende traditie die teruggaat tot die tijd. Hiermee dankt de stad Rouen de Heilige Maagd Maria voor het beëindigen van de pest-epidemie van 1348, nadat er een noveen tot de Maagd was gehouden in de kathedraal. 

Volgens de traditie moet de kaars te allen tijde branden om Rouen te beschermen tegen deze plaag.

De traditie wil ook dat in Frankrijk, onder het Ancien Régime, de kunstenaar Lecomte het gezicht van de Maagd Maria naar het evenbeeld van de koningin beeldhouwde, in dit geval dus, Marie Antoinette...

En omdat ik het zo mooi vond, maakte ik er bovenstaande schets van in m'n reisdagboek.

Hier vind je alle tekeningen die ik in Normandië maakte.

The old oak tree

BESTOWED ME THESE TWO LEAVES...

 CHURCH OF ALLOUVILLE - BELLEFOSSE

grafiet

 in mijn schetsboek

29,7/21 cm

The mighty oak tree behind this church, who's leaves you see at my sketch, was 1200! years old and sooo beautifull! But alas too big to draw. He kept a chapel at his groundfloor and a hermit's room at the top of his hollow trunk.

Surely he must be one of the "Ents" from Tolkien's Lord of the Rings.  Imagine what stories this impressive tree could tell ...

St.- Vitus kathedraal

EEN GOTISCHE PAREL IN PRAAG (DETAIL VAN DE TOREN)

 

SAINT VITUS CATHEDRAL

sketched in my traveldiary

on 15th august '24 

(en not in '25 as I wrongly wrote on the sketch today)

at the Prague Castle

15/21 cm

Read more about it ► here and here

De draad weer oppakken...

 Pick up where we left off...

Dvořák's bust

(Sculpted by Ladislav Saloun)

sketched in my traveldiary

on 16th august '24

at the fortress Vyšehrad

 in Prague

15/21 cm

Antonin Dvořák (8 september 1841 - 1 mei 1904) was een Tsjechische dirigent, violist, organist, muziekpedagoog en één van mijn favoriete klassieke componisten...

Toen ik in augustus vorig jaar tijdens mijn verblijf in Praag, de vesting Vyšehrad bezocht en er op de begraafplaats, tussen de zerken van andere bekende Tsjechische kunstenaars, ook zijn tombe ontdekte waarop dit borstbeeld van de hand van beeldhouwer Ladislav Saloun preikte, kon ik het natuurlijk niet nalaten dit in mijn schetsboek te vereeuwigen.

Klik op de schets en u kan één van zijn composities beluisteren die me telkens weer weet te ontroeren.

Mocht u ook helemaal weg zijn van zijn muziek, dan is er hier nog één die u allicht niet onbekend in de oren zal klinken, gezien het één van de populairste werken uit het symfonische repertoire van de romantiek betreft m.n. Dvorák's symfonie n° 9, "Uit de Nieuwe Wereld." En mocht u er daarna nóg niet genoeg van hebben, beluister dan vast ook zijn cello concerten, gewoon prachtig!

 

Zicht op Bautzen

HET OUDE STADSDEEL MET MIDDELEEUWS KARAKTER

BAUTZEN WITH CATHEDRAL ST. PETRI

grafietschets op locatie

 in mijn reisdagboek

15/21 cm

 

 

Bautzen is een gemeente en plaats in de Duitse deelstaat Saksen. Bautzen is de bestuurszetel van de gelijknamige Landkreis. De stad ligt aan de rivier de Spree. Die heeft hier een kort, diep dal.  Het oude stadsdeel heeft een middeleeuws karakter.

De stad telt 38.006 inwoners waaronder ong. 5% Sorben.

Dit is een West-Slavische bevolkingsgroep die Serbšćina als taal hebben, een groep van twee West-Slavische talen, het Oppersorbisch en het Nedersorbisch. Zij worden gesproken in de Lausitz (Łužica), een gebied in het oosten van Saksen (Sakska) en het zuidoosten van Brandenburg (Brambor), in Duitsland.

De Sorben rond de stad Bautzen (of Budyšin) spreken het Oppersorbisch. Hoewel, er nog nauwelijks in de stad zelf deze taal spreken, is ze wel demonstratief aanwezig, in straatnaamborden, op winkels en zelfs in sommige winkels op prijskaartjes en kassabonnen. De Duitse overheid heeft het Sorbisch officieel als minderheidstaal erkend en door het ondertekenen en ratificeren van het Europees Handvest voor regionale talen of talen van minderheden de verplichting op zich genomen het Sorbisch te beschermen en te ontwikkelen.

Omdat we op doortocht naar Tsjechië waren, bezocht ik enkel het middeleeuwse stadsgedeelte dat meteen mijn hart veroverde omwille van het mooie kerkhofje (waarvan hier mijn schets op locatie) en de pitoreske straatjes, maar had geen idee van de gruwelen die er zich tijdens en na WOII hebben afgespeeld. Daarover kan je meer lezen hier. 

Deze kwam ik te weten via opzoekingswerk nadat Sean Jeating erover berichtte op voorgaande post... Mijn dank hiervoor, Sean... 

Deze keerzijde van de medaille, bezorgde mij koude rillingen...

Bekijk hier de complete reeks.

Echternach Stadhuis

ZICH KOESTEREND IN DE STRALEN VAN DE LENTEZON

DETAIL

 grafietschets 

in m'n reisdagboek

15/21 cm

Kanttekening 

Echternach is de oudste stad in Luxemburg, gelegen aan de Sûre, de oostgrens van het groothertogdom. Aan de andere kant van de brug over de Sûre ligt Duitsland. Tussen de 1e en de 5e eeuw bevond zich op de plaats van de huidige Sint-Pieter en Sint-Pauluskerk een Romeins castellum, een klein militair kamp. 

In 698 kwam een Engelse monnik, Willibrord, vanuit de Lage Landen naar Echternach en bouwde er onder de bescherming van Plectrudis, de eerste vrouw van Pepijn van Herstal, en haar moeder Irmina van Oeren, de grote abdij van Echternach en werd zó een abdijvorstendom binnen het Heilige Roomse Rijk. De naam van de stad wordt in 706 n. C. geschreven als Epternacus. De bloeitijd van de abdij lag in de 11e en 12e eeuw toen het scriptorium grote faam had. Ze werd opgeheven in 1797. Het graf van Willibrord bevindt zich in de crypte van de abdijkerk.

Echternach geldt als belangrijke toeristische trekpleister waarin regelmatig het aantal toeristen het inwonertal overtreft.

Enkele weken voor de zomer begon was ik er op bezoek en viel die toeristische drukte nog best mee.

Er is veel moois te zien in Echternach, Google het maar eens...

Maar het meest geschikte plekje om te schetsen die dag, vond ik zelf de omgeving van het stadhuis waar ik dit detail in mijn reisdagboek vastlegde. Het was prachtig weer en vanaf een bankje dat vooral veel privacy bood, had ik dit leuke uitzicht.

Hiermee sluit ik m'n lentetrips af en beginnen we aan de zomer.

In mijn volgende blogs neem ik jullie mee naar Tsjechië waar we tijdens de zomermaanden rondzwierven in het Riezengebirgte.